Op zondag 24 mei hadden we onze eerste spontane Alice-spelletjesmiddag!
Een kleine groep van 5 mensen, Mikos, Hans, Marian, Onno, en Hugo, had zich verzameld bij Hugo thuis, en speelde drie onvergetelijke spellen. We beoordeelden de spellen op Alice-gehalte: had dit spel ook binnen andere fandoms gespeeld kunnen worden, of is het Alice-specifiek?
Om de kop af te bijten startten we met een spelletje pesten met een Alice in Wonderland-kaartspel. Dit spel zag er schitterend uit, met de Tenniel-tekening van alle karakters. Op zich niet heel Alice-specifiek, maar wel een extra groot formaat kaarten, alsof we er zo onder bedolven konden worden. Goed geschikt om kinderen mee te introduceren in de wereld van Alice.
Speelduur: 30 minuten
Tekeningen: Super
Alice-gehalte: Laag


Vervolgens speelden we het roemruchte “Alice in Wonderland”-bordspel van Spear’s Games [2] uit 1973. Dit is een soort ganzenbord, of snakes and ladders; iedereen speelt een karakter (Alice, gekke hoedenmaker, witte konijn, hertogin, Cheshire cat, of hartenkoningin) en probeert naar vakje 63 te dobbelen. Onderweg komen ze veel van de andere karakters tegen die je heen en weer sturen. En de Jabberwocky stuurt je helemaal terug naar het begin.
Maar, net zoals Alice, kunnen alle karakters groeien (bij een geworpen 6) of krimpen (bij een 1), en in kleine staat moet je achteruit lopen! Rennen om stil te kunnen blijven staan. Gelukkig kun je door de spiegel heen kruipen om tijdelijk immuun te zijn voor het veranderen van grootte; er zit zelfs een speciaal spiegel-speelstuk bij. Deze kleine variaties maken het een origineel spel, en met het groter en kleiner worden voelt het zeker als een Alice-spel.
“Ik heb dit Alice in Wonderland-spel bedacht omdat ik net als Lewis Carroll zelf zoveel van spelletjes houd en van sprookjes.”, “Het spel is een echt avontuur. Ik hoop dat je het leuk vindt.” schrijft Gyles Brandreth [3] in de spelregels, en dat enthousiasme voel je.
Speelduur: 60 minuten
Tekeningen: Redelijk
Alice-gehalte: Je voelt jezelf gewoon groeien en krimpen.
Ons derde spel viel wat tegen qua lengte, en was dus tevens ons laatste spel! We speelden de Pocket Escape Room “In Wonderland” [4] van Martino Chiacchiera en Silvano Sorrentino, met tekeningen van Alberta Bontempi (999 games, 2022). Voor wie het concept nog niet kent: je hebt een stapel kaarten, met een verhaal en raadsels, en probeert gezamenlijk binnen een uur het einde van het spel te halen. Alice begeleidde ons door Wonderland, waarmee we samen het witte konijn volgden, en we veel van de bekende karakters ontmoetten.
De ‘kat’ wijst ons door twee ingenieus opgebouwde doolhoven, en naarmate we meer karakters verzamelen ontdekken we plotseling dat de ‘rups’ al de hele tijd in ons midden was. We krijgen zelfs een spiegel meegeleverd met het spel, die we voor meerdere puzzels nodig hebben. Onno laat ons zien dat in spiegelbeeld lezen het beste gaat als je het papier met de tekst van je af op je borst houdt, en de spiegel waar je normaal gesproken het papier houdt. Dat was dan ook de enige puzzel die we snéller hadden opgelost.
De meeste puzzels en opdrachten passen bij de karakters, en de oplossingen van de puzzels kunnen zowel logisch zijn als wonderlijk vreemd, een goede combinatie voor een Alice-spel. Dit spel zou een stuk minder passend zijn met andere karakters; het is goed op Alice afgestemd. De meningen waren verdeeld over de tekeningen; een deel van de karakters is heel leuk, en een deel matig, alleen waren we het niet eens over welk deel!
Speelduur: ̶6̶0̶ 120 minuten
Tekeningen: Wisselend
Alice-gehalte: Hoog

De spelletjes zijn nog lang niet uitgeput, dus voor herhaling vatbaar!
[1] https://professorpuzzle.com/products/games/wonderland-games/the-queens-guards-giant-playing-cards/
[2] https://boardgamegeek.com/boardgameversion/105330/english-edition
[3] https://en.wikipedia.org/wiki/Gyles_Brandreth
[4] https://www.999games.nl/product/pocket-escape-room-in-wonderland/8720289475017

