Phlizz
Online magazine van het Lewis Carroll Genootschap
Ik ben opgegroeid met de muziek van Omnia en ik ben hun muziek altijd blijven luisteren. Tweemaal hebben zij een gedicht van Lewis Carroll op muziek gezet en dat is de manier waarop ik in aanraking ben gekomen met zijn werk. Het begon niet met de ‘Alice’-boeken, nee, het begon met de poëzie. Het nummer ‘Fairy Tale’ van Omnia is een tijdlang mijn favoriet geweest en toen ik eens informatie las over dit nummer kwam ik te weten dat het uit een boek van Lewis Carroll afkomstig was. Ik ben veel meer gedichten van Carroll gaan opzoeken en een jaar later ben ik dan ook ‘dat boek’ maar gaan lezen. Rond die tijd leerde ik ook van het bestaan van het Lewis Carroll Genootschap. Wat een geweldige ontdekking was dat! Nu weer drie jaar later moet ik aan mijzelf toegeven dat ik toch echt wel een Lewis Carroll-verzameling begonnen ben.
Zoals bij wel meer dingen in mijn leven heeft de band Omnia nogal invloed gehad op mijn liefde voor (Engelstalige) poëzie en literatuur. Je zou zelfs kunnen zeggen dat het niet mogelijk was geweest voor mijn docent Engels om de liefde voor Engelstalige literatuur aan te wakkeren, als ik de muziek van Omnia niet had gekend.
‘Fairy Tale’ is track 9 van het album Alive (2007)
van Omnia
Op deze manier ben ik dus terecht gekomen bij de gedichten van Lewis Carroll, waarbij hij in korte tijd een van mijn favoriete dichters werd. Ik kan altijd enorm genieten van de humor die op zo veel verschillende manieren in zijn gedichten te vinden is. Ik heb voor het eerst Alice’s Adventures in Wonderland & Through the Looking-Glass and what Alice found there gelezen in mei 2022 en ook hier werd ik weer heel blij van alle woordgrappen en andere humor. Later dat jaar kwam ik erachter dat er een Lewis Carroll-symposium zou zijn, en ook nog eens op een vrijdag dat ik geen school zou hebben! Ik kwam hiervan terug met een aantal boeken meer dan waarmee ik van huis was vertrokken, zoals dat nu eenmaal gaat. Dit heeft mijn voorliefde voor Lewis Carrol verder aangewakkerd. Tot de buit behoorde een boek met een selectie van Carrolls brieven, waarin ik kort na het symposium begon te lezen. Hierdoor kwam ik erachter dat Lewis Carroll onwijs leuke brieven wist te schrijven. Ik vond dit zelfs dusdanig leuk dat ik direct in 2023 begon om zelf brieven te schrijven en hier een logboek voor bij te houden, zoals Lewis Carroll dat zelf ook deed. Ook in 2023 en 2024 wist ik de symposia te bezoeken, waarbij ik nog steeds mijzelf vertelde dat ik niet verzamelde. Desondanks kwam ik iedere keer met een ladinkje nieuwe boeken thuis.
Dit jaar heb ik ook eindelijk Sylvie and Bruno & Sylvie and Bruno Concluded gelezen. Dat vond ik eerlijk gezegd ook erg leuk om te lezen, al snap ik nu wel waarom het oorspronkelijk niet zo heel positief werd ontvangen. Het leukste van Lewis Carroll vind ik zijn gedichten, met name The Hunting of the Snark en Phantasmagoria behoren tot mijn favoriete gedichten.
Tevens heb ik dit jaar toch aan mijzelf toe moeten geven dat ik nu toch echt wel aan het verzamelen ben. Een aantal weken geleden kwam ik er per toeval achter dat de universiteitsbibliotheek in Utrecht een exemplaar heeft van een Cornische ‘Alice’-vertaling! Daar ik niet alleen een Lewis Carroll-liefhebber ben, maar ook Keltisch studeer, was dat voor mij een geweldige ontdekking. Op dat moment besloot ik dat ik ook die Cornische vertaling nodig had. Wat bleek, er zijn zelfs twee verschillende vertalingen in het Cornisch! En er zijn vertalingen naar het Manx-Gaelic, Schot-Gaelic, Iers, Wels en Bretons! Dus nu moet ik toch echt toegeven aan mijzelf dat ook ik een verzamelaar ben van de werken van Lewis Carroll, al is dat vooralsnog met name gericht op alles wat Keltisch-gerelateerd is. Dit zal echter ongetwijfeld vanzelf veranderen….
opengeslagen Omnia-tekstboekje, daarboven zie je een stukje van een Cornische vertaling