Je loopt in de bieb, en ziet ‘Alisa’ op de cover. Ja, dan neem je, als Phlizz-man, zo’n boekje even mee, en dan vallen een paar dingen op. Voor de duidelijkheid maak ik hieronder even wat vet.

Op de tweede pagina van het verhaal in dit boekje duikelt Alisa met hond een diepte in. Ze is even weg, en blijkt dan heel ergens anders te zijn. Een vlinder fladdert voorbij, maar hé, die praat: ‘Geen tijd om te spelen![…] Druk, druk, druk! Haast, haast, haast’. Zij erachteraan, maar de vlinder verdwijnt uit het zicht. Er is wel een groot verschil met Wonderland: als Alisa de vlinder ziet, zijn we al in de andere wereld.
Max de hond en Alisa staan voor een muur en zoeken de deur. Ze komen in een prachtige tuin.

En dan lijkt de gelijkenis op te houden. Personages die iets gemeen hebben met die uit Wonderland, kom je niet tegen. Ja, er is nog een koningin (de bijenkoningin), maar die is superaardig. En, vooruit, in het slot vliegen de bloemblaadjes als een tornado rond Alisa’s hoofd en wordt ze wakker uit haar droom. Ze schrijft meteen dit avontuur op, iets wat Alice in Wonderland overweegt, en wat in sommige, meestal niet al te beste adaptaties, ook gebeurt.