Voor verzamelaars: het deurtje uit Alice in Wonderland.

Phlizz

Online magazine van het Lewis Carroll Genootschap

In 2009 vond in Hoorn in het Museum van de 20e Eeuw een tentoonstelling plaats over Alice in Wonderland. In die tentoonstelling bevond zich een deurtje, geïnspireerd door het verhaal van Lewis Carroll en de verfilming door Disney.
Dit deurtje behoort toe aan één van de vrienden van ons genootschap en wel Miriam Goldschmidt die het nu voor € 25 te koop aanbiedt. De afmetingen zijn 77 cm hoog, 24 cm breed, 14 cm dik met 5,5 cm doorsnee van de knop.

 

Heb je belangstelling? Mail dan naar Miriam: miriam@mabgoldschmidt.nl.
Het kan worden opgestuurd maar dan komen er verzendkosten bij. Ophalen (in de buurt van Den Haag) is wel zo handig.

De deurknop is geen personage in het Wonderland-origineel. Op de tekening van John Tenniel van het deurtje achter het gordijn zien we een geval met een klein deurknopje en een sleutelgaatje.

Lang voor de film uitkwam, eind jaren 1930, maakte Al Perkins al een maar liefst 161 pagina’s tellende analyse van Wonderland, met daarin allerlei suggesties, waaronder een sprekend Drink-Me-flesje. Dat kon dan mooi in gesprek met Alice die immers voortdurend in de slag moet (kleiner en groter wordend) om door een klein deurtje te kunnen, en dat is lastig te filmen via Alice’ gedachten. Dat tot persoon gemaakte flesje haalde de film niet, maar was wellicht de inspiratie voor een levende deurknop. Vol woordspelingen pratend (impossible – impassable b.v.) en hij neemt ook een zin ‘van haar over’:  ‘You almost went out like a candle’.
Het flesje werd verder gebruikt. Het komt aangedreven op de golven van Alice’ tranen, Alice neemt gauw een slokje en wordt zo klein dat ze erin valt en zo niet verdrinkt. Ze kan nu ook door het sleutelgat van de deurknop.

Wat (wie?) haal je in huis? In elk geval dus een personage dat niet door Carroll verzonnen is, maar wel eentje dat nou eens niet zo’n chagrijn of anderszins tamelijk onsympathiek is. De deurknop van Disney is goed gehumeurd, ook als hij door Alice letterlijk bij de neus wordt genomen of haar schoen tegen z’n gezicht krijgt, en hij geeft Alice geestige instructies, maar daarna echt goeie adviezen om niet te verzuipen.